Uw kapelaan

Ik ben begonnen met het leukste en mooiste project in jaren: http://uwkapelaan.blogspot.com/. Ik ben er nog maar één dag mee bezig, maar ik weet nu al dat ik er jaren aan bezig zal blijven. Ik zit er echt grimassen trekkend en soms rollebollend aan te werken (ik heb nooit geloof gehecht aan die schrijvers die zeiden dat ze niet moesten lachen als ze iets grappigs schreven. Dan waren ze met hun vak bezig, weet u wel).
U kunt natuurlijk ook even kijken op Ben opnieuw.
Een en ander maakt het werk aan deze blog bijna onoverkomelijk moeilijk: geen tijd. So, for the moment: goodbye. Thank you for reading my blog.

Symbaloo

Het is werkelijk een openbaring! En snel dat het gaat. Ik heb bijvoorbeeld Hadriana’s space in een blokje gezet. Als je dat blokje aanklikt, komt binnen 1 seconde haar site tevoorschijn. Het werkt heerlijk, kortom.

Drury en kornuiten

Je hebt gelijk, Hadriana, Keith Drury is de echte christen van dat stel. Het komt, denk ik, omdat deze Drury godsdienstwaanzinnig oogt. Die andere christenen zijn niet de ware gekken. Zo’n Téo van der Weele (de bovenste van die vijf) lijkt ook wel een tik van de molenwiek te hebben gehad, maar hij is toch lang niet zo - hoe zal ik het zeggen - lang niet zo gevaarlijk. Hij vertelt je rustig een avond lang zijn jezusrijmelarij, en dat is natuurlijk voldoende om hem de kop in te slaan, maar Keith Drury...
Ze hebben ook alle zes boekjes geschreven over hun geloof in den Heere. Of nee, die meneer Carlson niet. Die is dan ook gewoon een katholieke bisschop. Die schrijven niet.
Wist je dat er zelfs zoiets bestaat als De Lachende Kerk? Het zou een prachtige naam voor een blog zijn, vind je ook niet? Ik zou die wel vol willen schrijven. ’t Is misschien niet eens zo’n slecht idee...

Blue tea

Dit zijn een paar kunstwerken die ik gestolen heb van het Amerikaanse http://bluewyverntea.blogspot.com/.

Portretten van enkele christenen, lachend

Dit zijn, ik weet niet of ik de goede volgorde heb, Téo (want ‘theo’ betekent iets in het Latijn) van der Weele, John Piper, George Carlson, Elmer Colyer en Jim Wilder, allen lachend, allen christelijk. Een mooi stelletje, vindt u ook niet?
Waarom lachen al die moderne christenen toch zo? Jezus zelf lachte helemaal nooit. Christelijke geestdrijvers van een eeuw eerder lachten ook al nooit, kijk naar de portretten van John Wesley, Charles Sturgeon, Smith Wigglesworth. Geen glimlach kon er af, toen. Stijf in het pak op de foto, de bek op slot.
Het moet wel in de mode zijn, dat stompzinnige lachen.

De lachende christen

Goeienavond Hadriana,
Vanmiddag ben ik bezig geweest met Symbaloo, ik heb er allerlei handige kunst- en muziekdingetjes op gezet, zodat ik nu al anderhalf desk vol heb staan. Het is allemaal verschrikkelijk handig en snel en slim. Mooi is ook de nieuwsdesk. Die heb ik maar op ‘wetenschap’ gezet, om dagelijks een beetje bij te blijven.
Via een van je Nabokov-fora ben ik bij de heer Jason Denker te Minneapolis beland. De man weet werkelijk alles van Nabokov, dus ook van ‘Ada’. Ik heb hem al verteld dat zijn achternaam, ware hij een Nederlander, in het Engels vertaald ‘thinker’ zou opleveren, en dat mijn achternaam ‘tall tree’ zou geven. Je spreekt het uit als ‘hoa-gah-boam’, heb ik hem gezegd. (Dat lijkt een beetje op Nabokov’s korte cursus naamuitspraak: ‘Vluh-dí-mir Nuh-bòòòh-koff’.)
Ik ben nu bezig mijn serie vragen over ‘Ada’ te formuleren, die vragen stuur ik hem vanavond en de volgende dagen toe (‘Dear mister Thinker’, zo begin ik mijn mails naar hem). Ik hoop dat hij de meeste van die vragen kan beantwoorden.
Ik ga vanavond ook nog eens op zoek naar collegae van de heer Drury. Kijken of dat ook van die christelijke lachebekken zijn. Als ik weer zo’n lachende christen tegenkom, gaat hij op mijn blog, want je moet de verspreiding van het geloof niet in de weg staan. Zoals de Duitse kerkgeleerde Friedrich Untermaier het zei: ‘Ve must ko vor it! Ve must reazj out vor all de souls of all de peoples!’ Volgt mij, parochianen, en ge zult weldra hemelen!

Stet

Het kan helemaal niet, maar ik herinner me het Stet zo, in Limmen. Het zal door de prachtige kleuren komen. Dat lichtblauw van het water. Bleek gras. Rechts de schuur van de heer en mevrouw Mooij.

Dieu n’est pas un saint

Dit schilderij heet zo. Geweldig bedankt, Hadriana, voor je zoektocht!

Lachen in het openbaar

Ik bedoelde deze foto, ja. Totaal gebrek aan humor, wat hijzelf natuurlijk zal ontkennen (‘die fijne Amsterdamse gein’ enzovoorts). Dat bedoelen wij niet, heer Gordon.
Wat wij meteen opmerkten bij deze foto - wij noemen maar iets - dat is uw linker oog, dat iets lager zit dan uw rechter. Ja, kijkt u nog maar eens goed, heer Gordon. Het zit lager, dat kunt u niet ontkennen. Dus wij dachten: een herseninfarctje!
Daar moet u voorzichtig mee zijn, hoor! U moet bijvoorbeeld minder uitbundig lachen. Niet alleen voor uzelf is dat goed, ook voor het algemeen belang.

Van wie, wederom?

Van wie is deze ets? Ik heb werkelijk geen idee. Ik vind vooral die bomen zo prachtig. De titel zal wel zoiets zijn als ‘Schaapskudde op weg naar huis’.

Nog niet zo lang geleden

Het is nog geen honderd jaar geleden. Nog geen honderd jaar. Ik begrijp het wel, u wilt naar Isla de Margarita of u wilt naar Phuket. Dat begrijp ik allemaal best. Uw grootouders hadden, als ze mazzel hadden, een kans op een luxueuze bootreis zoals deze. Daar moet u eens aan denken als u aan het strand van Copacabana ligt.

Boormachine

Een boormachine, en je ziet meteen hoe hij werkt. Dat is het mooie aan die oude apparaten. Het doet me denken aan de ponsmachine die we hadden, vroeger, bij Drukkerij Van den Bogaard. Ook direct begrijpelijk.

The nonist

Eindelijk een Amerikaans soort humor waar ik van opkijk. Komt van http://thenonist.com/, een site die u eens moet bezoeken.

Zomaar een leuk geil plaatje

BEZORGDE OUDER: Kind, past dat wel?
INMIDDELS AAN PORNO GEWENDE JONGEDAME: Ja hoor, mama.
OUDER: Maar doet dat dan geen pijn?
JONGEDAME: Hoezo? Nee hoor.
OUDER: Ik bedoel, zo’n lange loeris.
JONGEDAME: Dat hebben ze allemaal tegenwoordig, mama.

Van wie?

Van wie is deze prachtige ets? Ik kan het onderschrift niet lezen, rechtsonder. Ik gok voorlopig: Jan Mankes.

Ouwe techniek

U moet maar even op de afbeelding klikken om precies te zien hoe het ging.

Keith Drury

Dit is dezelfde man als in mijn vorige bijdrage: Keith Drury. Ik wilde namelijk iets zeggen over lachen in het openbaar. Pittig ringbaardje heb je nu, Keith. Staat je bijzonder goed.
Over het lachen der christenen laat zich, pardon, over het lachen in het openbaar laat zich het volgende vaststellen. Ten eerste maakt het de lacher onbetrouwbaar. Van deze foto van Keith Drury wil ik bijvoorbeeld weten: hoeveel minderjarige meisjes heb je gepakt, gisteravond?
Ten tweede is lachen in het openbaar ronduit onbeschaafd. Het is stuitend. Ik herinner me een lezing van Rudy Kousbroek, toen iemand in het publiek plotseling ongegeneerd begon te lachen. Hij lachte om iets in Kousbroeks lezing, dus niet om een privé-geintje. Het stoorde iedereen.
Ten derde is lachen in het openbaar de zuiverste manifestatie van een gebrek aan humor.

Dieu n’est pas un saint

Een waarheid als een koe: God is inderdaad geen heilige. Maar dat begríjpt zo iemand als Keith Drury niet. Drury is jarenlang een verbreider van het geloof in God geweest. Want God is ook niet almachtig. Hij kan het ook niet in Z’n Eentje en heeft dus mensen nodig zoals Drury.

De mooiste Magritte

Dit is Magritte’s mooiste schilderij, vind ik: ‘Les valeurs personnelles’. Van ‘Dieu n’est pas un saint’ (zijn mooiste titel) heb ik helaas het schilderij niet kunnen vinden.

Slaap, varkentje slaap